Daar zijn we weer. En we hebben een hoop te vertellen!

Ten eerste een leuk nieuwtje: Evy is geboren! Evy is de dochter van Remco en Marloes. Zij wonen bij ons in de straat en Remco is een collega van Theo. Erg leuk om dat van zo dichtbij mee te maken. Jullie snappen wel waar Marieke tegenwoordig te vinden is...

We hebben bezoek uit Nederland gehad: Robert werkt bij de KLM en was voor 48 uur hier op Curaçao. Ideaal, zo'n baan! Was erg gezellig. En Marius, we hebben geBBQed om jouw verjaardag te vieren!

Ik (Edith) heb de afgelopen weken gewerkt, op een middelbare school. Ik heb daar verschillende dingen gedaan: steunles Nederlands gegeven, studiebegeleiding en wat ondersteunende werkzaamheden voor de directie. Erg leuk om te doen. Het is alleen geen vast werk. Ik word per uur uitbetaald. Maar de komende week heb ik alweer wat uurtjes en wie weet, rol ik er zo wel in. Het is in ieder geval iets (en parttime, heel bijzonder!). Verder nog geen nieuws over m'n andere sollicitaties. Ze zijn ermee bezig, zullen we maar denken...

We volgen hier de Nederlandse politiek op de voet. (Het voetbal trouwens ook - Paul dan). De val van het kabinet kan grote gevolgen hebben voor de Antillen. Vooral met de opkomst van Wilders kan er nogal wat gaan veranderen. En dat wordt hier door iedereen nauwlettend in de gaten gehouden.

We zijn hier nog steeds nieuwe mooie plekjes op het eiland aan het ontdekken. We wandelen veel: op de zoutvlaktes, tussen de cactussen. En Thijs heeft het zeevissen ontdekt. Hij heeft laatst een Red Snapper gevangen.

Ik heb al wel eens verteld dat Paul voetbalt bij CVV Willemstad. Hij heeft het er erg naar zijn zin. Wat wel jammer is, is dat de scheidsrechters het niet zo nauw nemen met de tijd.Van de laatste 3 wedstrijden zijn er 2 niet doorgegaan omdat de scheidsrechter niet kwam opdagen en 1 wedstrijd begon 1,5 uur te laat. Maar ach, wie maakt zich daar nou druk over?

Vorige week waren er wel wat grappige typisch Curaçaose acties op het eiland:

er was een staking bij de Isla (de olieraffinaderij) en ze hielden alle wagens tegen die de tankstations moeten bevoorraden. En wat doet de Curaçaoenaar dan? Ze gaan met z'n allen naar het benzinestation om hun half- of kwartvolle tank helemaal vol te gooien. Gevolg: rijen van 3 uur, geblokkeerde wegen en 's avonds lege benzinestations. En die konden dus niet meer bevoorraad worden...

Wij hadden op dat moment een halfvolle Twingo en een lege Ford. En het zag ernaar uit dat de staking nog wel even zou duren. En zonder auto kun je hier niks. Nou zullen jullie denken: ga toch fietsen! Maar dat doe je hier alleen als je je leven moe bent. De kinderen vonden het wel prima, want het zag ernaar uit dat ze ook niet meer naar school konden. Maar helaas, de staking was na een paar dagen voorbij en toen konden we dus weer tanken. Een paar dagen later ging het verhaal rond dat er weer gestaakt zou gaan worden. En je raadt het al: meteen weer met z'n allen in de rij... Maar het bleek loos alarm.

Maar toen kwam het volgende: er waste weinig stroom om het hele eiland te voorzien. Dan sluiten ze gewoon hele wijken af voor een paar uur. En je weet nooit wanneer en voor hoe lang.Dan moet je echt zorgen dat de koelkastdicht blijften je hebt dan dus ook geen internet meer. Oeps... ik ga m'n verhaal maar gauw opslaan.... je weet maar nooit...tot de volgende x!